Saturday, May 17, 2008

[6:22] I love and and hate the rain at the same time... I love the rain because i can shout whatever i want and no one will hear me. I hate the rain because when i cry no one seems to see me...

I hate hearing the the sound of water. The sound reminds me of the devil's laugh when i'm doing his evil work. Every drop reminds me of the passing minutes... the passing time... The sound of the clock ticking... ticking... ticking...

Noone can hear me. I want to get out of this shade but i don't want to get wet. Water will surely make me sick and make me die. I want don't want to leave this place but... but...

Crying in the rain drains me. It makes my wound hurt more and more. Noone noone can see me... I'm crying you see... I'm crying....

I screamed and screamed somemore help me... Help!!... Hel..p!!! I hear nothing but the sound of water... I can't even hear myself... It's cold... very cold...

11:48 PM


|
Monday, April 14, 2008

[9:16] Wahaha i'm back! Isasalaysay ko sa inyo ang mga naranasan namin sa aming paglalakbay last friday.

Kawawang Har Peng

Umalis kami ni boi dito sa bahay mga 4 na ng madaling araw. di ko na namiss call si benny. pero nung pinatawagan ko sya kay boi (wala nga pla kaming number ni bentot kaya si agus na lang ang tinawagan nya ayun umalis daw sya at kasasakay lang daw ng taksi sabi ni agus.

Hindi kami nagbreakfast. pero nararamdaman ko pang ang daming laman ng tiyan ko dahil ang dami kong nakaing chocolate kagabi. di lang chocolate bars... pati chocolate milk.

Sa airport na nagkita-kita ang lahat. dun na kami naghintayan. nagbreakfast na din ako ng hot chocolate at chicken clubhouse. ayun si har peng na lang ang hinihintay ng lahat. papaalis na ang eroplano pero wala pa din sya. ang kulit nga eh kasi yung boss nya hindi alam ang number nya ayun... wala ni isa sa amin ang nakakontact sa kanya kaya ayun... iniwan na namin sya.

Ang Pagtutuos ng mga Tsokolate

Ayun sakay na kami sa plane. ako lang mag-isa sa side ko. doon ako sa may gitnang seat. ako lang mag-isa. tulad ni sir ronald na nandun naman sa kabila kaya. kami na lang ang nagtabi. Hmmnnn... Isa lang ang super exciting na nangyari sa plane... ang pagtutuos ng mga chocolate. sa sobrang dami kong nakaing tsokolate sa bahay at airport... nag-way ang mga ito sa aking tiyan at mga nagbalak lumabas. isang oras at kalahati kong pinagbabati ang mga ito. pinakiusapan ko silang maghunos dili at makakarating naman kami sa aming patutunguhan. battle of the hot chocolate, dutch choco at cadbury ito.

Ang Pagbibinyag

Ayun... nakarating na kami sa airport ng cambodia. hmmnnn ok naman parang pinas atmosphere lang din pero mainit. sinalubong kami ng airport na puro bubong na tulis. excited na akong pumunta ng hotel kasi may peace conference pa akong pupuntahan. naalala ko na 25 minutes na byahe pa pala ang layo ng airport sa aming hotel. nararamdaman kong sumisilip na ang mga chocolate boy's sa kanilang lalabasan pero kaya ko pang tiisin ang galit nila. sa pagpipigil at pagkulong ko sa kanila.

Hinintay pa nga pala namin ang mga indonesian kasi kailangan daw nila ng visa kaya ayun. kumuha muna sila ng visa.

[9:41] Ayun sinundo na kami ng mga tao ng hotel at sumakay kami ng bus. pagdating sa hotel ay nagulat ako kasi walang lock ang door at sliding panel lang ang louvers lang ang pintuan tiyak na mahihiya ang mga nagaaway na ilabas ang kanilang mga baho. ngunit kailangan talaga nilang ilabas ang kanilang mga sama ng loob. Nagkabatibati naman sila nung dumating na ako sa hotel at nakijoin na sa kanilang mga kaibigan sa underworld.

Hintayin Mo Lang

Ayun pahinga lang kami saglit tapos kain kami ng lunch mga 4 to 5 blocks siguro mula sa hotel.

Ayun mga 5 minutes walk din. umorder na kami ang tagal ngang ibigay yung order kasi dun palang lulutuin kaya naman habang naghihintay ay napagtripan namin ang mga languages na ginagamit namin. most of the words sounds alike minsan ilang letters lang ang binabago.


Nakakatuwa yung kisame at papalangit... teka nakalimutan ko na yung ibang words ah... yung kudu di ko na matandaan kung spoon o fork yon... ano pa ba? hmmmn yung mesa... meja sa malay. after 20 years ay nakakain din kami sa wakas... (to be continued)

3:13 AM


|
Monday, April 07, 2008

[7:15] 2 days to go na lang at vacation na kami!!! Excited na ako. Nagpapalit na nga pala kami ni Boi ng money sa Sim Lim Square. Sabi kasi nila USD daw ang ginagamit don.

Masaya akong uuwi kasi approved na ang BP ng SB1 project namin ni Sunset. Yehey!!! tender drawings na ako to the max ngayon. Toilet details na ang inaatupag ko sa office.

Hay buhay... Good luck na lang sa akin...........

1:06 PM


|
Saturday, April 05, 2008

[7:33] Now I'm not good enough to meet my own expectations. Yan ang unang pumasok sa isip ko ng makita ko ang sarili ko... Eto na naman ako pitying myself... Nakikita ko na naman ang sarili ko sa harap ng salamin ni Boi Abunda. In times like this nakakalimutan ko na ang lahat ng good things and experiences na meron ako. I tend to think of the things i should have, i almost have and i wish i could have.

This is one of the moments na down ako. Naiisip ko na wala akong kwenta. Ewan ko kung bakit ako ganito.

Oo...Masayahin akong tao... Siguro? Iniisip ng iba. Pero deep inside (ang drama) umiiyak ako ... madilim lonely... totally blank... Super opposite siguro ng nakikita ng mga kaibigan ko.

Lagi nilang sinasabi "Buti ka pa franco ganito ganyan etc... etc... Pero i don't see myself as that person. There is something missing... I don't know what...

Contentment siguro kailangan ko non pero mahirap atang makuha yon lalo na sa time na ganito. Ewan ewan ewan... Gusto kong sumigaw pero dito lang pwede...

Franco!!! Your not good enough for me!!! -Myself

12:49 PM


|

[5:24] At dahil ang aking utak ngayon ay sporty pero ang katawan ko ay hindi nagenrol kami sa tennis lessons. Bago nga pala kami pumunta kahapon sa St. Wilfred (teka tama ba kasi nung isang araw tinanong ako ni manong sabi ko st. wilkinson). Sinamahan ko muna si Boi sa Kallang bumili sya ng tennis racket at shorts. Maraming chickas sa Kallang ang saya pero syempre hanggang tingin lang kami.

Ang mga kasama ko sa tennis lessons ay si Boi, Anne, Mac, Che (arg nakalimutan ko ang name nung lalaking nakapink) at si Chris yung girl na kasama nya. Kasama din sana si Ethel kaya lang ayun kasama sya nung friend nya nagpunta sila ng Sentosa.

Mga kalagitnaan na ng hapon nung kami ay nasa Tennis court na naghihintay na si coach Richard sa may labas ng kanyang kotse. Hawak ang kanyang celpone. Tinatawagan nya siguro ang isa sa amin. Late kasi kami ng 5 minutes.

Nameet nga pala namin si fee yung batang nagtetennis na taga thailand. Wala lang lagi lang tan na tan sya grabe pantay na pantay ang kulay. Ayun kung anu-ano ang mga tinuro ni Richard... mga forehand... backhand something at mga simple exercises. Na hindi maintindihan ng katawan ko. Sabi ko nga eh hindi ako sporty. Ayun naging favorite tuloy ako ni coach. Favorite tawagin: "Franco that's not correct you must twist like this then your legs like this." Actually gusto kong kopyahin yung mga moves talagang iniisip ko kung pano gawin sobra pero parang sayaw na di ko magets ayun... iyak na lang... "Ang hirap ko daw turuan. Di daw ako nakikinig" Oo... wahahaha!

Hindi kaya ng katawan ko eh hehehe... Ayun nakalimutan kong magpicture picture sa sobrang busy namin. Umulan pa kaya di ko nilabas ang camera ko. Hmmnnn ano pa ba? Ayun lang siguro nek taym na lang ulit work muna ulit ako.

10:44 AM


|
Friday, April 04, 2008

[7:32] Nagising ako ng maaga today. Siguro excited lang ang katawan ko sa tennis game namin mamaya. Siguro kumpleto na ako ng gamit di ko na kelangan pang bumili ng shoes.

Nayayamot ako sa opis dahil sa ingay ng head ko. Nahawa na din ata si Sunset don kasi naman sobrang stressful talaga si Master. This week di ako makapaniwala na parang napakadami kong nagawang doors and windows sa schedule. 1 week ko yung ginawa. Nung una akala ko mga 2 days ko lang gagawin yon pero inabot ako ng 5 days. Pero ok naman kasi yung kitchen details nasimulan ko na kahapon bawas na din sa work load.

Kahapon ni meet ko sila Ethel at Anne sa 3P. Tapos diretso na ako sa Pool Junction. Dun na din ako ng dinner ng beef burger fries chocolate shake at beer...Napakagandang combination.

Habang naglalaro actually inaantok ako. Siguro dahil malabo lang ang mata ko kaya parang lagi akong inaantok. Pero yung katawan ko naman gising ang weird. Madaling araw na kaming umuwi ni Boi galing sa bilyaran. 2 vs. 1 kami nila Felix. Ang ganda ng score namin 15-1 ... Isang beses lang kami nanalo... hehehe...

Nakalimutan ko nga palang dalin ang hard disk ko kahapon sayang pwede pala akong magfarm sa office... tsk tsk...

Dumating ang friend ni Ethel kaninang 2 ata... wala lang nakwento ko lang. hmmmn ano pa ba?...

Ewan ko lang pero namiss ko ang mga friends ko nung hayskul. Pero pakiramdam ko di naman nila ako namimiss. Hay...

This week pinasok ko nga pala si Ejay at si Levita sa Tiong Aik na company malapit sa amin. Si Ruthy di pa din nag eemail...

Maglalaba nga pala ako ngayon wala akong shorts for the game mamaya.Oki nek time ulit

12:52 PM


|
Thursday, March 27, 2008

[1.51] waaah napaka toxic bf week na to ang dami dami kong ginagawa!!! arg sobra!!!
to be continued...

6:51 PM


|
Friday, March 21, 2008

[8:14] Holy Friday ngayon kaya walang pasok. Wala akong magawa kaya naisip kong gumawa na lang ng header sa multiply... ayan check it out.

1:16 AM


|